شماره تماس :40-36359339-071

مراحل آماده سازی استخرهای پرورش میگو

0

مراحل آماده سازی استخرهای پرورش میگو

خالی وخشک کردن استخرها

پس از پایان یافتن دوره پرورشی،آب استخر راکاملا خالی می کنند. اگر آبی به علت پستی بلندی ها یا لجن برداری های مکرر در استخر باقی مانده آن را توسط پمپ خارج می کنیم پس از خالی کردن استخر، آن را در معرض نور خورشید قرار می دهیم تا کاملا خشک شود. این عمل سبب نابودی موجودات مضر، گیاهان وآبزیان هرز می شود، ضمن اینکه انجام عملیات آماده سازی استخرها راحت تر می شود.

لجن برداری

اضافه کردن کود وغذا به استخرهای پرورشی، همچنین فضولات میگو وته نشینی مواد معلق درآب، همگی سبب ایجاد رسوباتی در کف استخر می شود که به علت فعل وانفعالات فیزیکی وشیمیایی، به صورت لجن سیاه رنگ در کف استخر باقی می ماند. عدم برداشت لجن سیاه در انتهای دوره پرورشی سبب کاهش حاصلخیزی استخر ومتعاقب آن کاهش تولید میگو خواهد شد، لذا ضروری است لجن سیاه رنگ بستر استخر توسط نیروی انسانی یا ماشین آلات مربوطه از سطح خاک جمع آوری شود.

شست وشوی استخر

به منظور خارج کردن هر گونه رسوبات نامناسب دراستخر وبهبود کیفیت بستر، آن را تا ارتفاع 20تا30 سانتی متری آبگیری وسپس تخلیه می کنند.

شخم زنی

برای حاصلخیزی خاک بستر استخرها، لایه سطحی خاک در معرض هوا قرار می گیرد. این عمل سبب خروج گازهای سمی موجود در خاک وسرعت بخشیدن به تجزیه مواد موجود در بستر می شود. به این منظور به عمق 20تا30 سانتی متر خاک استخر را زیرورو می کنند.

آهک پاشی

برای ضد عفونی کردن واز بین بردن انگلها وموجودات مضر استخرهای پرورشی، اقدام به آهک پاشی (به صورت پودر یا مایع) می کنند. به این منظوریک تا دو تن آهک پودر شده را در یک هکتار استخر پخش می کنند به طوری که سطح استخر کاملا سفید پوش شود. آهک مورد استفاده همچنین سبب تامین کلسیم مورد نیاز استخر می شود.

اصلاح وتعمیر دیواره استخر

در صورت ترک خوردگی وشکستگی دیواره های استخر، خرابی دریچه های ورودی وخروجی، وجود فرو رفتگی وحفره در بستر استخر وبه هم خوردن شیب بندی استخر، اقدام به اصلاح وتعمیر استخر می کنیم تا در طول دوره پرورشی با مشکلی برخورد نکنیم. 

آبگیری استخر های پرورشی

تامین آب استخر های پرورش میگو در سیستمهای پرورشی ایران معمولا از طریق کانالهای ارتباطی با دریا وپمپاژ صورت می گیرد وهمان طور که گفته شد، آب مورد نیاز از مکانی تامین می شود که آب آن کیفیتی مطلوب داشته باشد. حال اگر به عللی منبع آبی دچار آلودگی وکدورت شده باشد، بهتر است چند روز صبر کرد تا آب ساکن واز بار آلودگی یا کدورت آن کاسته شود. آبگیری استخرهای پرورشی میگو خود نیز دو مرحله است :

آبگیری اولیه

در این مرحله استخر ها را به ارتفاع 40سانتی متر آبگیری می کنند، سپس عملیات مبارزه با موجودات نا خواسته وکوددهی اولیه را انجام می دهند.

الف) مبارزه با موجودات ناخواسته: در هنگام آبگیری استخرها ممکن است موجودات مختلفی همراه با آب ورودی یا از طریق محیط اطراف به آب رخنه کنند. برای مبارزه با این عوامل در مرحله اول بانصب توری در محل پمپاژ آب ومحل ورودی استخر از ورود این موجودات جلوگیری می کنند. علاوه براین تدابیر اگر باز هم با عوامل مزاحم مواجه شدیم به مبارزه شیمیایی رو می آوریم. به این منظور از تفاله تخم چای، سم سوین، گرد تنباکو وریشه گیاه دریس استفاده می شود.

 

ب) کود دهی اولیه: برای آماده سازی اولیه استخر قبل از رها سازی بچه میگوها، بعد از آبگیری مقدماتی 80تا100 کیلو گرم کود مرغی یا 50 کیلو گرم کود شیمیایی به ازای هر هکتار به آب اضافه می کنیم که این مقدار کود به صورت یکنواخت در سطح استخر پاشیده می شود. اگر خاک استخر از کیفیت مطلوبی برخوردار باشد، مقدار کود مصرفی کمتر خواهد بود.

مرحله دوم آبگیری

معمولا دو یا سه روز پس از آبگیری اولیه، حالت لب لب پدید می آید، یعنی در تمامی سطح استخر زی شناوران رشد وتوسعه می یابند.

پس از باروری استخر، مرحله دوم آبگیری انجام می شود. در این مرحله از آبگیری باید توجه کرد که موجودات مزاحم از طریق آب ورودی به داخل استخر نفوذ پیدا نکنند چرا که در این مرحله امکان ضد عفونی کردن واز بین بردن آنها همانند مرحله اول آبگیری وجود ندارد، بنا بر این انجام مراقبت های ویژه در این زمینه ضروری است( نصب توری و جلو گیری از ورود عوامل هرز به طرق مختلف) . در این مرحله استخر تا ارتفاع یک متری آبگیری می شود ومی توان نسبت به انتقال لارو میگو به آن اقدام کرد.

حمل وانتقال میگو ها به استخرهای پرورشی

از آنجا که لارو میگو بسیار حساس است، رعایت اصول حمل ونقل آن ضروری است. بهترین سن برای حمل لارو میگو وانتقال آن به استخرهای پرورشی از پست لارو 21تا25 است. برای حمل لارو میگو به استخرهای پرورشی دو روش وجود دارد:

مخازن حمل ونقل

این مخازن از جنس پلاستیک یا فایبرگلاس است وظرفیتی درحدود 500تا1000 لیتر دارد. برای استفاده از این روش ابتدا مخزن را توسط آب دریا پر می کنند، سپس به ازای هر لیتر آب 200تا500 عدد پست لارومیگو به آن اضافه می کنند. در این روش  با توجه به اکسیژن دهی واضافه کردن یخ به مخازن می توان تا ده ساعت لاروها را در مخازن نگهداری کرد.

کیسه نایلونی

روش دیگر حمل وانتقال بچه میگوها ، استفاده ازکیسه های نایلونی یک یا چند جداره است. به این منظور ابتدا یک سوم حجم کیسه ها را از آب دریا پر می کنند سپس به ازای هر لیتر آب 500تا650 عددپست لارو میگو به آن می افزایند وبقیه حجم کیسه های نایلونی رااز اکسیژن پر می کنند ودر کیسه را محکم می بندند. کیسه ها را می توان در داخل جعبه یا سطل قرار داد وآنهارا با وسیله نقلیه حمل کرد. در این شرایط می توان لارو میگو را تا 12 ساعت نگهداری وحمل کرد. درجه حرارت مورد نیاز برای حمل بچه میگو ها 22تا25 درجه سانتی گراد است. در صورت طولانی بودن مسیر یا شرایط آب وهوایی نامناسب می توان بچه میگو ها را در واحد حجم کاهش داد.

 

armin design